منظومه شمسی چیست؟

اما وقتی نتایج آخرین آزمایش را مشاهده کردم، یکی از بهترین لحظات دوران علمیام رقم خورد. در سال ۱۸۴۶ ویلیام لاسل و در سال ۱۹۹۴ نریید کسانی بودند که اولین قمرهای نپتون را کشف کردند. نپتون تاریخ بسیار جالبی دارد. داگلاس هامیلتون، استاد ستاره شناسی دانشگاه مریلند گفت: “معلوم میشود که محدودهٔ افزایش حلقهٔ بیرونی و دیگر رفتارهای عجیب در حلقههای مشتری در هالهی ابهامند.” “همچنان که حلقهها به دور سیاره میچرخند، ذرات غبار داخل حلقهها هنگام گذر از میان سایهی سیاره به طور متناوب شارژ و دشارژ میشوند. میدان مغناطیسی قوی سیاره بر این تغییرات منظم بارهای الکتریکی ذرات غبار اثر میگذارد. در نتیجه ذرات کوچک غبار به خارج از مرز بیرونی حلقهٔ مورد نظر سوق داده میشوند و حتی ذرات بسیار کوچک میل مداری یا جهت مداری خود را نسبت به سیاره تغییر میدهند.” هامیلتون و هارالد کروگر، دستیار نویسندهٔ آلمانی برای اولین بار اطلاعات برخوردی جدید در مورد اندازهٔ ذرات غبار و سرعتشان و جهتهای مداری آنها را که فضاپیمای گالیله در طول سفرش از حلقههای مشتری در سال ۱۳۸۲-۱۳۸۱ دریافت کرده بود، مطالعه کردند.

همچنین دانشمندان چالشهایی را برای مدلهای کنونی این غول گازی مطرح میکردند مبنی بر اینکه در ابتدا هستههای سنگی تشکیل میشوند و سپس پاکتهای بزرگ گاز را جذب میکنند. این هواپیما یک ارتفاع سنج لیزری داشت که با آن پالس های نوری به این سیاره ارسال می شد و سپس منعکس می شدند. اوقات فراغت نیز یکی از سرگرمی های مشتری می باشد. از آنجایی که موفقیت، پیشرفت ها و سعادت ما، همه در قلمرو مشتری می باشد، این بذل و بخشش می تواند گاهی اوقات تنبلی و سستی در پی داشته باشد.

هامیلتون گفت: “ذرات یخی در حلقههای معروف زحل خیلی بزرگتر و سنگینتر از آن هستند که به طور قابل ملاحظهای با این روند شکل گیرند، به همین دلیل بیهنجاریهای مشابه در آنجا مشاهده نمیشود.” “یافتههای ما بر طبق اثرات سایه ممکن است جنبههایی از شکل گیری سیارهای را روشن کند. زیرا ذرات غبار باردار باید به صورت تودههای بزرگتر ترکیب شوند، تا این که در نهایت سیارات و قمرها شکل گیرند.” غباری که حلقههای کم رنگ مشتری را تشکیل میدهد، در زمانی که ذرات باقی مانده در فضا به صورت اقمار داخلی کوچک ـبه ترتیب از نزدیکترین تا دورترین: آدراستیا، متیس، آمالتیا و تبهـ فروپاشی کردند، شکل گرفتند.

در طول این شبهای ۵ ساعته نیز مطمئناً یک یا چند قمر از ۷۵ قمر مشتری قابل دیدن بودند. ماه که از همه سریعتر حرکت میکند و در عرض چهار هفته، کره آسمان را یکبار میپیماید، در شبهای مختلف از هر ماه، از کنار سیارهها و خورشید عبور میکند و هر ماهه میتوانیم شاهد مقارنه ماه با سیارههای مختلف باشیم. ولی اختفای سیارهها توسط قرص ماه خیلی رایج است و میتوانیم در مدت عمرمان چندین اختفای سیارهای توسط کره ماه را مشاهده کنیم. اگرچه کلاسیک های جدید این دیدگاه را مورد نقد قرار داده و معتقدند که طبیعت به گونه ای طراحی شده که در صورت بروز هرگونه نقصانی در آن، دست به ترمیم و اصلاح خود می زند، اما اکنون شرایط بحرانی زیست محیطی کره زمین بار دیگر ما را به سمت توجه به دیدگاه های گروه نخست رهنمون می سازد.

با تخریب پوشش گیاهی در یک منطقه، غذا کم می شود و شرایط محیطی نامناسب گونه های جانوری را نیز از بین می برد. این تبیین نه تنها مدعی آن است که زبان متعارف و باورهای متداول، ما را به یک نظریه متافیزیکی سنگین متعهد میکند بلکه حتی آنچه که به نظر میرسد یک نظریه متافیزیکی سنگین باشد، در واقع یک باور متعارف در بیانی دیگر است. جونو مشتری را از مدار قطبی مطالعه میکند تا چگونگی تشکیل این سیاره و سایر سیارات منظومه شمسی را بفهمد.

سیاره مشتری عمدتا از گاز تشکیل شده و همین موضوع به آن اجازه میدهد که سریعتر از سایر سیارههای منظومه شمسی بچرخد. کره ماه از همه سریعتر و سیارههای دورتر، آرامتر و کندتر جابهجا میشوند. دیدگاه آنتوان دوسنت اگزوپری در باب این مقوله این است که انسان های این کره زمین همیشه به دنبال قدرت طلبی هستند. ولی با توجّه به داده های رصدی و کشف قمری به دور سياره که در سال 1978 ميلادی توسط جيمز کريستی (James Christy) صورت گرفت و نام آن را کارون (charon) گذاشتند اندازه گيری برخی ويزگيهای آنها ميسر گرديد. یک وضعیت امور که تحقق نیافته است ولی میتواند تحقق یابد، یک واقعیت نیست ولی میتواند واقعیت باشد.

در یک قلمرو روحانی تر، مشتری بر ادیان و فلسفه حکمرانی می کند. مشتری نیز همانند زمین و اکثر سیارات، مانند یک آهنربای بزرگ عمل میکند. نور آفتاب پس از نفوذ در جو این سیاره و جذب شدن توسط سطح آن، بهصورت گرما از سطح بازتابیده میشود، اما انبوه دیاکسید کربنِ جو ناهید، این گرمای بازتابیده را به دام انداخته و از رها شدن آن در فضا جلوگیری میکند. برای ریختن بحث در چنین قالبی، بیایید تمام آنچه که تعیینکنندهی مسمای یک واژه یا مدلول یک باور است / تمام آن چیزهایی که تعیین میکنند یک اندیشه به چه چیزی اشاره دارد را محتوای آن بنامیم، آنگاه با دو گرایش کلی مواجه خواهیم بود.

فاصله ظاهری این دو روز به روز کمتر میشود تا اینکه در نهایت شامگاه یکم دیماه ۱۳۹۹ (۲۱ دسامبر ۲۰۲۰) آنها را در نزدیکترین حالت ممکن مشاهده خواهیم کرد. مشتری ممکن است قاضی و هیئت منصفه باشد، اما عمدتاً یک همسر قابل احترام است، که مراقب است ما در مسیر درست باشیم. به گزارش خبرگزاری مهر، این سیاره به دور ستاره ای می گردد که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است.

بدون نقطهای که قابل شناسایی باشد، ستاره شناسان نمیتوانند به راحتی سرعت چرخش سیاره را اندازه گیری کنند. دانشمندان دانشگاه مریلند و مؤسسهٔ ماکسـپلانک، راز دیرین علت بیهنجاریهای حلقههای نازک مشتری را دریافتهاند. کروگر گفت: “با مدل خود میتوانیم تمام ساختارهای ضروری حلقه غباری مشاهده شده را توضیح دهیم.” بر طبق نظر هامیلتون، مکانیسمهای مشخص شده در این مدل، حلقههای هر سیارهای در هر منظومهٔ ستارهای را تحت تاثیر قرار میدهد. در تحقیق جدید منتشر شده در نسخهٔ ۱۲ اردیبهشت مجلهٔ نیچر(Nature)، دانشمندان گسترش اندک بیرونیترین حلقه به خارج از مدار تبه، یکی از اقمار مشتری، را گزارش دادند و دیگر دانشمندان انحرافهایی را در مدل پذیرفته شده شکل گیری حلقهها مشاهده کردند؛ بنا بر این مدل، از برهمکنش سایه و نور خورشید بر روی ذرات غبار، حلقهها تشکیل میشوند.

اولین مدل شناخته شدهای که بر اساس خورشید مرکزی بود یعنی خورشید در مرکز جهان قرار میگرفت و زمین و سیارات دیگر در اطراف آن میچرخیدند توسط «آریستارخوس ساموسی» (Aristarchus of Samos) در قرن سوم قبل از میلاد ارائه شد، اما این نظریه تا قرن شانزدهم که توسط نیکولوس کوپرنیک احیا شد مورد قبول قرار نگرفت. در واقع اجرامی که در مقارنه قرار میگیرند، فاصلههای بسیار زیادی در فضا از همدیگر دارند و ارتباط فیزیکی با هم ندارند. که البته اختفای سیارهها توسط همدیگر بسیار به ندرت اتفاق میافتد. نکته جالب: این پدیدهی در یک امتداد دیدن ِ سیارهها میتواند به قدری نزدیک اتفاق بیفتد که سیاره نزدیکتر برای لحظاتی از مقابل سیاره دورتر عبور کند.

دیدگاهتان را بنویسید