انتشار اولین تصاویر از سطح شگفت انگیز سیاره زهره

این ماهها که اقمار گالیله ای نامیده می شوند عبارتند از آیو، اروپا، گانیمد و کالیستو. هیلاج یکی از امور پنجگانه است که با محاسبات ویژه ای به دست می آید و به ترتیب عبارتند از: شمس و قمر و سهم السعاده و جزو اجتماع مقدم یا جزو استقبال مقدم و طالع چنانچه اولی موقعیت هیلاج نداشت سراغ دومی ووو را می گیرند. پاسخ این است که اصلاً ماه نیست.

پروتئوس مانند ماه خود زمین به تدریج در حال دور شدن از سیاره اصلی خود برای قرن ها است – و همینطور هیپوکامپ ، هر چند با سرعت بسیار کندتر. اورانوس و پنج قمر اصلی آن در این مونتاژ از تصاویر به دست آمده توسط فضاپیمای وویجر 2 به تصویر کشیده شده اند. ماه های بزرگ اورانوس پنج قمر اصلی دارد: میراندا، آریل، آمبریل، تیتانیا و اوبرون. ماه کنعانی ؛ زیبا روی منسوب به کنعان. مشکل این است که این نوعِ اسطورهپردازیِ تاریخی میتواند روی نحوهی رفتارِ یک کشور تأثیرگذار باشد.

آیا پلوتون اکنون یک قمر است؟ با توجه به اینکه قمر های مشتری فاصله زیادی از خورشید دارند، اما داغتر از آنچه باید باشند، هستند و ستارهشناسان به این نتیجه رسیدهاند که این قمرها یکدیگر را طی فرآیندی گرم میکنند. درک چگونگی تأثیر قمرها بر یکدیگر مهم است، زیرا میتواند تکامل این مجموعه قمر را به طور کلی روشن کند. اتمهای کربن به یکدیگر میپیوندند و مولکولهای بزرگتری را تولید میکنند که به ترکیبی دودهمانند میانجامد. گلن که در روز ۲۰ فوریه ۱۹۶۲ برای اولین بار به فضا رفت، سه بار به دور زمین چرخید و در جریان سفر شگفت انگیزش چهار غروب خورشید را در یک روز دید.

فقط به یاد داشته باشید ، مشتری چندین میلیون بار از پلوتو جلوتر می رود. این سیاره 8 قمر دارد که بزرگترین آنها تریتون نام دارد و چگالی آن 5 برآورد شده و جرم آن 8/1 برابر جرم زمین می باشد- خارجی ترین و دومین قمر نپتون نرئید است: این قمر برای اینکه یک بار به دور سیاره مادر گردش کند یک سال زمان لازم دارد. درست است، زهره (و سیاره عطارد) تنها دو سیاره ای هستند که یک قمر طبیعی ندارند که به دور آنها می چرخد.

ماه پلوتون کارن نام دارد که قطر آن حدود 40 درصد قطر پلوتون برآورد شده که این نسبت بین سیاره و قمر آن در منظومه شمسی منحصر به فرد است. چنين بنظر ميرسد كه ماه مسير خود را بسيار سريعتر از خورشيد ميپيمايد: يك سال تمام طول ميكشد تا خورشيد دور كامل را طي كند ولي ماه يك ماهه چنين ميكند. اگر پروتون، تنها یک درصد سنگینتر بود، به یک نوترون تبدیل می شد و به این ترتیب تمام هستهها ناپایدار می شد و از هم میپاشیدند. ع( به چه شیوه هایی برگزار می شد ؟ او و گروهش میخواهند به این متغیر در مدل برگردند و ببینند وقتی این محدودیت را بردارند چه اتفاقی میافتد.

در نتیجه برخی از قمرهای یخی مشتری حائز فضای داخلی به اندازه کافی گرم برای میزبانی از اقیانوسهای آب مایع هستند و در مورد قمر سنگی آیو، این گرمای کشندی، سنگهای آن را به ماگما تبدیل میکند. قمرها همیشه کوچکتر از سیاره ای هستند که به دور آن می چرخند (حرکت می کنند). آسمان شب همیشه برایم شگفتانگیز مینمود. در طول سال 2020، مشتری درخشان ما را قادر می سازد تا پلوتو را با چشم ذهن بر روی گنبد آسمان تصور کنیم.

اگر این سیاره دارای اتمسفر باشد دما ممکن است به اندازه کافی برای حفظ آب مایع در سطح، مناسب باشد که آن را 86 % مشابه زمین می سازد . علت فعالیت آتشفشانی بیش از حد آیو انرژی و اثر جزر و مدی مشتری و سایر قمرهای گالیلهای این سیاره بر این قمر است. آیو سیزدهمین جسم در سامانه خورشیدی بر پایه جرم و حجم است. اما مشاهدات و محاسبات نشان دادند که پلوتو بسیار کوچکتر از عطارد است و حتی از برخی از قمرهای سیارهای نیز کوچکتر است. اما مطالعه جدیدی که در مجله Geophysical Research Letters منتشر شده است، نشان داد که برهم کنش و تعاملات قمر با قمر در مشتری ممکن است نقش بیشتری در گرم شدن این قمرها داشته باشد.

هیپوکامپ تنها 7,450،12,000 مایل (260 کیلومتر) داخلی از بزرگترین و بیرونی ترین این شش مورد دیگر ، پروتئوس با عرض 420 مایل (XNUMX کیلومتر) برخوردار است. آنتونی ترین، نویسنده مسئول این مطالعه گفت: حفظ پایداری اقیانوسهای زیرسطحی این قمرها در برابر یخ زدگی طی دورههای زمین شناسی به تعادل خوبی بین گرمایش داخلی و اتلاف گرما نیاز دارد و با این وجود چندین مدرک داریم که نشان می دهد قمرهای اروپا، گانیمد، کالیستو و دیگر قمرها باید جهانهایی دارای اقیانوس باشند. وی افزود: قمر آیو که نزدیکترین قمر به مشتری است، فعالیت گسترده آتشفشانی را نشان میدهد که یکی دیگر از پیامدهای گرم شدن کشندی اما با شدت بالاتر نسبت به سایر سیارات سنگی مانند زمین (در تاریخ باستانی خود) است.

قمر آیو نام یکی از قمرهای سیاره مشتری و یکی از قمرهای گالیلهای است. و پاسخ شنید که این جا زمین است و مجدّداً سعید در اوج نا باوری وبا لکنت زبان گفت اما… برای اینکه قمرها تشدید جزر و مدی را تجربه کنند، اقیانوسهای آنها باید دهها تا صدها کیلومتر ضخامت یا عمق داشته باشند که در محدوده تخمینهای فعلی دانشمندان است. محققان میگویند تأثیر مشتری به تنهایی نمیتواند جزر و مدی را با فرکانس مناسب ایجاد کند تا این قمرها چنین گرمایی را تجربه کنند، زیرا تصور میشود که اقیانوسهای موجود در این قمرها بیش از حد عمیق هستند.

محققان میگویند کششهای گرانشی قمرهای مشتری و کشش گرانشی خود سیاره مشتری موجب میشود قمرهای مشتری در فرآیندی به نام گرمایش جزر و مدی (tidal heating) یا گرمایش کشندی گرم شوند. این اجرام احتمالاً در اثر تعاملهای گرانشی سیارات غولپیکر در اوایل تشکیل منظومهٔ شمسی به منطقهٔ دیسک پراکنده پرتاب شدند. این فضا پیما سر انجام پس از تاخیری دو روزه در تاریخ19 ژانویه 2006 (29 دی 84) به فضا پرتاب شد تا ماموریت 10 ساله خود را آغاز کند. تازه داشت از این فکر که شاید سیاره را عوضى گرفته ترسش بر مىداشت که چنبرهى مهتابى رنگى رو ماسهها جابهجا شد.

دیدگاهتان را بنویسید